Het G7-akkoord klinkt als een vraag die om een antwoord vraagt: het wil bijna altijd oplossen naar C. Onmisbaar in blues, jazz en oudere popmuziek.
Noten: G - B - D - F
Intervallen: priem, terts, kwint, kleine septiem
De hoge E-snaar zoemt.
Je wijsvinger staat te ver van het fretje. Schuif hem dicht tegen het fretje aan en druk op de vingertop door.
De wissel van G naar G7 gaat traag.
De vingers spiegelen als het ware van vorm. Oefen de wissel in slow motion en let op welke vinger als eerste zijn plek vindt.
Een dominant septiemakkoord voegt de kleine septiem toe aan een majeurakkoord. Dat geeft een bluesy spanning die wil oplossen.
H茅t akkoord van de blues, en in elke toonsoort de motor die terugleidt naar het rustakkoord (een kwart hoger).
Deze akkoordenschema's hoor je in honderden nummers. Oefen het G7-akkoord in deze veelgebruikte reeksen en klik op een akkoord voor de bijbehorende uitleg.
G7 bevat een F, de kleine septiem. Daardoor krijgt het akkoord spanning en trekt het sterk naar C. In de greep verhuist je vinger op de hoge E-snaar van de 3e naar de 1e fret.
G7 (G dominant 7) bestaat uit de noten G, B, D, F.
Deze akkoorden kom je vaak in dezelfde nummers tegen als het G7-akkoord, of het zijn varianten op dezelfde grondtoon.