Het Am-akkoord (A mineur) is het bekendste mineurakkoord: warm en melancholisch, en technisch een van de vriendelijkste grepen die er zijn.
Noten: A - C - E
Intervallen: priem, kleine terts, kwint
De hoge E-snaar klinkt dof.
Je wijsvinger hangt over de hoge E-snaar. Zet hem meer op zijn top, vlak achter het fretje.
De lage E-snaar klinkt mee.
Begin je aanslag bij de A-snaar. Merk je dat dit vaak misgaat, oefen dan even alleen de aanslagbeweging zonder linkerhand.
Een mineurakkoord bestaat uit grondtoon, kleine terts en kwint. De kleine terts geeft het akkoord zijn melancholische, donkere karakter.
Mineurakkoorden brengen emotie en contrast in een akkoordenschema. In vrijwel elk popnummer wisselen majeur en mineur elkaar af.
Deze akkoordenschema's hoor je in honderden nummers. Oefen het Am-akkoord in deze veelgebruikte reeksen en klik op een akkoord voor de bijbehorende uitleg.
Oefen het Am-akkoord direct in een echt nummer, met meespeelweergave en strumming-patronen.
De terts: bij Am ligt die een halve toon lager (C in plaats van C#). Dat ene verschil bepaalt het mineurkarakter. Qua greep verhuist je vingerzetting 茅茅n snaar en fret, de vorm lijkt op E majeur.
Ja, samen met Em hoort Am bij de makkelijkste akkoorden. De vingers staan compact bij elkaar en er is geen barre nodig.
Am (A mineur) bestaat uit de noten A, C, E.
Deze akkoorden kom je vaak in dezelfde nummers tegen als het Am-akkoord, of het zijn varianten op dezelfde grondtoon.