Het Am-akkoord (A mineur) is het bekendste mineurakkoord: warm en melancholisch, en technisch een van de vriendelijkste grepen die er zijn.
Noten: A - C - E
Intervallen: priem, kleine terts, kwint
De noten klinken na elkaar in plaats van tegelijk.
Leg je vingers eerst rustig op alle toetsen en druk ze daarna in 茅茅n beweging tegelijk in.
Je hand verkrampt bij het spelen.
Houd je pols op toetshoogte en je vingers licht gebogen, alsof je een appel vasthoudt. Kracht komt uit de arm, niet uit de vingers.
Een mineurakkoord bestaat uit grondtoon, kleine terts en kwint. De kleine terts geeft het akkoord zijn melancholische, donkere karakter.
Mineurakkoorden brengen emotie en contrast in een akkoordenschema. In vrijwel elk popnummer wisselen majeur en mineur elkaar af.
Deze akkoordenschema's hoor je in honderden nummers. Oefen het Am-akkoord in deze veelgebruikte reeksen en klik op een akkoord voor de bijbehorende uitleg.
Oefen het Am-akkoord direct in een echt nummer, met meespeelweergave en strumming-patronen.
Speel Am met je rechterhand: duim (1) op A, middelvinger (3) op C en pink (5) op E.
Am (A mineur) bestaat uit de noten A, C, E.
Am hoor je vaak samen met F, C, G, Dm, E, bijvoorbeeld in de progressie Am, F, C, G.
Deze akkoorden kom je vaak in dezelfde nummers tegen als het Am-akkoord, of het zijn varianten op dezelfde grondtoon.